świecowanie uszu metodą Indian Hopi



W czasach starożytnych rytuał „lejkowania” znany był w Atlantydzie, Lemurii, Sumerii, Egipcie, Chinach, Indiach i Tybecie, jak również w kulturach Azteków, Majów i Indian amerykańskich. Początkowo do zabiegów używano muszli ślimaka morskiego, wypełnionej od strony szerszej płaszczyzny ziołami i olejkami, której obcięty z węższej strony koniec wkładano do ucha.

Tak przygotowaną konchę zapalano. Rytuał połączony był z obrzędami religijnymi, medytacjami i modłami, mającymi na celu wzmocnienie pozycji przywódców duchowych. Na terenach odleglejszych od mórz zamiast muszli ślimaka morskiego używano konch kamiennych bądź glinianych. Jeszcze tysiąc lat temu zaczęto wytwarzać lejki z włókien roślinnych nasączonych wywarami z ziół i olejków, Służyły one do celów rytualnych w krajach Majów i Azteków, a następnie Indianom w Ameryce Północnej.

Do świecowania uszu metodą Indian Hopi używane są oryginalne, wykonane z włókna lnianego lub bawełnianego, nasączonego woskiem pszczelim oraz olejkami i sproszkowanymi ziołami świece o kształcie rurki. Skład ekstraktów jest dobrany ściśle według indiańskiej tradycji. Przed zabiegiem pacjent powinien zrelaksować się, stąd wytwarzany jest najpierw za pomocą muzyki i odpowiedniego światła nastrój spokoju i braku pośpiechu. Świecowanie wykonywane jest w pozycji leżącej, ucho i świeca smarowane są kremem, co ma na celu uszczelnienie przewodu słuchowego zewnętrznego, do którego świeca jest przykładana. Palącą się świece terapeuta trzyma pionowo, aż do momentu jej zgaszenia.

W trakcie spalania pacjent może słyszeć lekkie trzaski i zmianę ciśnienia w uchu. Po zakończeniu zabiegu niedopałki świec są rozwijane i oceniany jest kolor proszku znajdującego się wewnątrz. Jeżeli ucho jest zdrowe, kolor proszku jest żółto-złocisty. Kolor ziemisty, brązowy, zielony świadczą o zanieczyszczeniu ucha, stanach zapalnych lub chorobach skórnych. Zabieg wykonywany jest co 2 dni. Ilość zabiegów zależy od szybkości poprawy. W stanach ostrych powinna wystarczyć seria trzech zabiegów. Przy przewlekłych chorobach może być konieczne 7 i więcej zabiegów.

Podczas spalania świecy w przewodzie słuchowym zewnętrznym wytwarza się podciśnienie, które reguluje ciśnienie w uchu środkowym oraz zatokach, a także wyciąga osady i zanieczyszczenia z ucha. Prąd ciśnienia dostarcza do ucha działające leczniczo olejki oraz esencję ziół. Ciepło przenoszone do wnętrza ucha stymuluje lokalnie układ krążenia, limfatyczny, odpornościowy oraz zakończenia nerwowe. Pobudzane są również punkty energetyczne ucha, powodując prawidłowy obieg energii.

Zabieg świecowania pomaga w licznych dolegliwościach. Delikatnie usuwa nadmiar woskowiny. Łagodzi stany podrażnieniowe uszu, zatok obocznych nosa. Zmniejsza nieżyt nosa. Poprawia słyszalność w przypadku głuchoty, likwiduje szumy i dzwonienia w uchu. Ma również działanie terapeutyczne w przypadku migrenowych oraz napięciowych bólów głowy. Zmniejsza podatność na stresy, drażliwość, tonizuje układ nerwowy. Może być wykonywany u dzieci oraz osób starszych.

Przeciwwskazaniem do wykonywania zabiegu są uczulenia na produkty pszczele, ostre stany zapalne, a także perforacja błony bębenkowej i wyciek ropny z ucha.