akupresura


Akupresura ( masaż punktowy ) i termopunktura. Leczenie uciskiem jest jedną z najstarszych form fizykalnej terapii, znaną od 4000 lat. Początkowo znana była w Środkowych Chinach pod nazwą Tien-An, w szóstym stuleciu naszej ery akupresurę wprowadzono w Japonii, gdzie do dzisiaj znana jest pod nazwą Shiatsu, co oznacza ucisk ( atsu ) palcami ( shi ).

Wiara w uzdrawiającą siłę ognia utrzymywała się w różnych częściach świata od zarania dziejów. Zabiegi przyżegania, przypiekania i przygrzewania znajdowały zwolenników w czasach starożytnych w Chinach, Grecji, Rzymie oraz na terenie Półwyspu Arabskiego. Były również powszechnie stosowane w średniowieczu, a maksyma „Czego leki nie wyleczą, wyleczy skalpel, czego skalpel nie wyleczy, wyleczą przyżegania, czego przyżegania wyleczyć nie zdołają należy uważać za nieuleczalne” obowiązywała przez szereg stuleci w medycynie europejskiej.

W Polsce na podstawie dysertacji dotyczącej całokształtu wiedzy o zabiegach przyżegania i przypiekania, jej autor, Antoni Baranowski w 1828 roku otrzymał tytuł doktora medycyny Uniwersytetu Wileńskiego. Do dzisiaj w Chinach spotykamy starszych ludzi, których skóra pokryta jest bliznami, będącymi efektami przyżegania bezpośredniego. Ta metoda została zarzucona, ze względów humanitarnych, na rzecz przyżegania pośredniego. Działanie zarówno akupresury jak i termopunktury, opiera się, podobnie jak akupunktury, na chińskiej medycynie tradycyjnej. Według jej założeń, narządy wewnętrzne, Zang-fu, połączone są za pomocą kanałów energetycznych, zwanych meridianami, z punktami biologicznie czynnymi na skórze. W kanałach głównych i ich odgałęzieniach krąży energia życiowa Qi. Meridiany główne dzielą się na Yang, łączące się z narządami Fu, gdzie dominuje pierwiastek męski i Yin, łączące się z narządami Zang o dominującym pierwiastku żeńskim. Większość punktów ( 361 ) związanych jest z 14 kanałami energetycznymi. Około 50 punktów, o określonej lokalizacji, nie jest związanych z meridianami. Punkty Ashi, zwane również punktami spustowymi, mają różną lokalizację i świadczą o obecności ogniska patologicznego patologicznego organizmie. Ostatnią grupę punktów, tworzą punkty aurikularne, znajdujące się na małżowinie usznej. Nowoczesne badania stwierdziły, w punktach biologicznie aktywnych, większą niż w innych miejscach ilość zakończeń nerwowych.

Podstawowym działaniem, występującym w trakcie pobudzania punktów biologicznie czynnych, jest przywrócenie homeostazy, czyli równowagi w danym narządzie. Działając na punkty aktywne jesteśmy w stanie przywrócić sprawność każdemu narządowi. Akupresura, czyli masaż punktowy, polega na ucisku poszczególnych punktów końcem lub opuszką palca. Można również zamiast ucisku zastosować ruch wibrujący, utrzymując fałd skóry pomiędzy palcem wskazującym i kciukiem. Zabieg ten można połączyć z masażem wzdłuż meridianu towarzyszącego danemu punktowi. Stymulacja poszczególnych punktów trwa około 5 sekund. Po przerwie, trwającej 3 sekundy, można ją powtarzać wielokrotnie. W zależności od intensywności ucisku, działanie akupresury jest różne. Ucisk delikatny, o małej intensywności ma działanie uspokajające i tonizujące, silny ucisk działa pobudzająco. Wskazania do zastosowania obejmują szeroki wachlarz schorzeń. Zabieg ten może być zastosowany również w przypadku osób źle znoszących akupunkturę, osłabionych, znerwicowanych. Można go stosować u dzieci i osób w podeszłym wieku.

Przeciwwskazania do akupresury obejmują ostry stan zapalny skóry, otwarte rany, zakrzepowe zapalenie żył i tętnic, żylaki z towarzyszącymi zmianami troficznymi oraz obrzęki. Choroby ogólnoustrojowe, w których nie należy stosować akupresury to ostra niewydolność sercowo-naczyniowa i ostre psychozy. Termopunktura polega na zastosowaniu ciepła w miejscu punktów aktywnych biologicznie. Obecnie stosuję się zabiegi pośrednie, w których istnieje pomiędzy skórą a źródłem ciepła warstwa izolacyjna lub źródło ciepła utrzymywane jest w pewnej odległości od powierzchni skóry. Do przyżegania stosuje się pałeczki, „moksy”, które sporządzone są z wysuszonych i odpowiednio spreparowanych listków rośliny z rodziny chryzantem. Termopunktura jest wykonywana kolejno w kilku wybranych punktach, każdy punkt jest przyżegany przez około 3 minuty.

Wachlarz jednostek chorobowych, w których stosuje się ogrzewanie punktów biologicznie czynnych jest bardzo szeroki. Poleca się je przede wszystkim, tam gdzie zawiodła akupunktura, a także u chorych wychudzonych, osłabionych i wyczerpanych. Metoda ta jest szczególnie efektywna w chorobach przewodu pokarmowego: dyspepsji, biegunkach, bólach żołądka, podostrych i przewlekłych nerwobólach nerwobólach bólach mięśniowych, w reumatoidalnym zapaleniu stawów, a także niektórych chorobach skóry: łuszczycy, twardzinie i bielactwie. Przeciwwskazaniem do jej wykonywania są choroby gorączkowe, okres ciąży, miesiączka, zaburzenia rytmu serca i choroby psychiczne. Ze względu na ryzyko oparzenia i powstania blizn, nie wykonuje się tych zabiegów na twarzy i skórze owłosionej głowy.